Kyrenia: oude haven, kastelen en bergen aan de noordkust

De oude haven is het hart van Kyrenia, en eenmaal op een terras wil je er eigenlijk niet meer weg! Rond het hoefijzervormige havenbekken staan oude pakhuizen waar vroeger johannesbrood lag te wachten op de schepen naar Europa. Nu zitten er restaurants, cafés en winkeltjes in, en je eet er Turks-Cypriotische gerechten met verse vis terwijl de jachten en vissersboten voor je deinen. Vanaf de kade vertrekken ook boottochten langs de kust. En 's avonds, als de lichtjes in het water weerspiegelen, is de haven op zijn allermooist!

Aan de ingang van de haven staat Kyrenia Castle, een fort dat de Byzantijnen begonnen en dat elke volgende heerser verder versterkte. Zijn stoere uiterlijk dankt het vooral aan de Venetianen, die de muren dikker maakten tegen kanonvuur. Binnen loop je over de wallen hoog boven de haven, en dat uitzicht alleen is al een bezoek waard! Het pronkstuk is het museum met het scheepswrak: de romp van een Grieks handelsschip dat rond 300 voor Christus voor de kust zonk. Een sponsduiker vond het wrak in 1965, en nu zie je het schip met zijn amforen en molenstenen van dichtbij.

Hoog in het Kyreniagebergte, boven de pasweg tussen Kyrenia en Nicosia, liggen de ruïnes van St. Hilarion Castle. De burcht is gebouwd op drie niveaus, en hoe hoger je klimt, hoe weidser het uitzicht over de noordkust wordt. Bovenin vind je in de vroegere koninklijke vertrekken het gotische Koninginnevenster, dé plek voor je mooiste foto! De trappen zijn steil en ongelijk, dus trek stevige schoenen aan en neem in de zomer genoeg water mee. Zo wordt de klim een feestje in plaats van een opgave.

In het dorp Bellapais, op een natuurlijk terras in de bergen ten zuiden van Kyrenia, staat een van de mooiste gotische gebouwen van het eiland. De abdij werd rond 1200 gesticht en kreeg in de dertiende eeuw zijn grote gotische vorm, met een kruisgang vol spitsbogen en een refter waar het licht prachtig naar binnen valt. Vanaf het terrein kijk je uit over Kyrenia en de zee, wauw! De naam komt van het Franse belle paix, mooie vrede, en zo voelt het hier ook. De Britse schrijver Lawrence Durrell woonde in de jaren vijftig in het dorp en schreef er zijn boek Bitter Lemons.