Wat je ziet binnen de stadsmuren van Famagusta
Famagusta ontdek je het best gewoon te voet, want de Venetiaanse muren sluiten de oude stad nog altijd helemaal in! Ze tellen veertien bastions en hadden van oudsher twee toegangen: de Landpoort aan de zuidwestkant en de Zeepoort aan de haven. Kom je via de Landpoort binnen, dan passeer je eerst het Ravelijn, een voorwerk dat de Lusignans al buiten de oude muur bouwden en dat in het Turks Akkule heet, de witte toren. Daarna duik je de straatjes in, en bijna om elke hoek wacht weer een kerkruïne of een stuk middeleeuwse gevel. Niet voor niets kreeg Famagusta de bijnaam 'het district van de kerken'!
En dan de Lala Mustafa Pasha-moskee. In 1328 werd het gebouw als kathedraal ingewijd, en de Lusignan-koningen lieten zich hier tot koning van Jeruzalem kronen. Na de Ottomaanse verovering werd de kathedraal een moskee, en sinds 1954 draagt hij de naam van de Ottomaanse bevelhebber Lala Mustafa Pasha. Van buiten sta je dus voor een echte gotische kathedraal, terwijl je binnen een moskee binnenloopt. Wat een bijzondere combinatie!
Aan de haven staat Othello Castle, de citadel die de Lusignans in de 14e eeuw bouwden om de haven te beschermen. De naam komt van Shakespeares toneelstuk Othello, dat zich afspeelt in een havenstad op Cyprus. Boven de ingang houdt de gevleugelde leeuw van San Marco, het symbool van Venetië, nog altijd de wacht. Na een grote restauratie is de citadel sinds 2015 weer open, en vanaf de muren kijk je zo over de haven uit, heerlijk!
De geschiedenis van Famagusta: van handelshaven tot vesting
Famagusta dankt alles aan zijn haven, de diepste van het eiland. In de middeleeuwen legden hier schepen aan uit het hele oosten van de Middellandse Zee, en met die handel verdienden kooplieden fortuinen die ze in kerken staken. In 1372 namen de Genuezen de haven in, en in 1489 kwam de stad in Venetiaanse handen. Venetië bouwde de muren daarna om tot het zware verdedigingswerk dat je nu nog ziet, met dikke bastions die tegen kanonvuur bestand waren. Echt indrukwekkend!
In september 1570 sloegen de Ottomanen het beleg rond de stad, en pas in augustus 1571 gaf Famagusta zich over als laatste Venetiaanse bolwerk op Cyprus. Uit de 19e eeuw stamt weer een heel ander verhaal. In een hoek van het verwoeste Venetiaanse paleis zat de Turkse schrijver Namık Kemal van 1873 tot 1876 gevangen, en zijn cel is nu een klein museum. Zo vertelt bijna elke straat hier een ander hoofdstuk!
Zo kom je in Famagusta vanuit het zuiden
Verblijf je in Ayia Napa of Protaras, dan zit je verrassend dichtbij, want de grensovergang bij Deryneia ligt vlak onder Famagusta. Ook bij Strovilia kun je oversteken. Bij de overgang laat je je paspoort of identiteitskaart zien. Ga je met een huurauto uit het zuiden, overleg dan vooraf met je verhuurder: auto's uit het zuiden zijn in het noorden vaak niet verzekerd, en zonder de juiste verzekeringspapieren mag je niet door. Bij sommige overgangen sluit je ter plekke een verzekering voor het noorden af. Liever niet zelf rijden? Dan boek je een dagexcursie die Famagusta, Salamis en Varosha in één dag combineert, super handig!
Het beste moment voor een wandeling door Famagusta
Famagusta kun je het hele jaar bezoeken, al wandel je in het voorjaar en in de herfst het prettigst. In de zomer bakt de zon 's middags flink op de oude stenen. Begin dus vroeg, loop eerst langs de muren aan de havenkant en bewaar de moskee en de kerkruïnes in het centrum voor later. Tegen het eind van de middag wordt het weer aangenaam, en dan pak je zo nog een rondje mee!